
زبره کاری سبکی از معماری محسوب می شود که در آن سازه ها با بتن صیقل نخورده و زبر و دیگر عناصر 1ی مانند گچ، سنگ و سنگ آهن ساخته می شوند و عاری از هر گونه زینت کاری می باشند. ساختمان ها و 1یی که به این سبک طراحی می شوند نمایی چهار گوش، قالب دار و خشن را از طریق مصالح ساختمانی بکار رفته و شکلشان به نمایش می گذارد. در طراحی های معماری بروتالیست، بیننده با دیدن نمای خارجی ساختمان می تواند به کارکرد و دلیل وجودی آن ساختمان پی ببرد. برای مثال ساختمان شهرداری شهر بوستون از چنین سبکی استفاده می کند که بخش های برجسته و بیرون زده از ساختمان، اشاره واضحی به ماهیت اتاق های پشت دیوارش مانند دفتر شهردار یا نماینده شهردار دارد.
به عقیده مخالفان این سبک، بناهای بروتالیست بدلیل داشتن نمایی یکپارچه عمدتا نشانی از جرم و جنایت و ترس را از خود بروز می دهند. این عده معماری بروتالیست را دلیل ایجاد بسیاری از رفتارهای ضد اجتماعی و بزه کاری در سطح شهر می دانند و چنین ساختمان هایی را مریض، توهین کننده، گیج کننده، بیهوده و ضد اجتماع برمی شمارند. برای مثال در شکل بالاساختمانی را مشاهده می کنید که در سال ۱۹۷۴ در لندن به همین سبک ساخته شد و زمانی بیش از ۳۰۰۰ نفر را در خود جای میداد؛ این ساختمان در سال ۲۰۱۴ با خاک یکسان شد.
برچسب:
نویسنده: نگین حیدریان